Στις 8 Μαρτίου 1857 οι υφάντρες και οι ράφτρες της Νέας Υόρκης
τόλμησαν και βγήκαν μαζικά και δυναμικά στους δρόμους να αντισταθούν στις
άθλιες συνθήκες δουλειάς, διεκδικώντας ανθρώπινους
όρους εργασίας και ίση αμοιβή με τους άνδρες, ζητώντας αξιοπρέπεια και σεβασμό στη
γυναικεία τους φύση.
Το αίμα που χύθηκε εκείνη τη μέρα, καθιέρωσε το ξεκίνημα
των γυναικείων αγώνων που συνεχίζονται μέχρι σήμερα.
Σήμερα η
σύγχρονη Ελληνίδα γυναίκα, μητέρα, νοικοκυρά,
εργαζόμενη αλλά και δημόσιο
πρόσωπο, αντιμετωπίζει πολύ σοβαρά προβλήματα. Η σκληρή και πρωτόγνωρη
οικονομική πραγματικότητα στην οποία οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων,
έχουν εγκλωβίσει γυναίκες άντρες και παιδιά, έχει πισωγυρίσει κάθε εργατική
κατοχύρωση και έχει αρπάξει κάθε
κατάκτηση του γυναικείου κινήματος.
Σήμερα οι γυναίκες είναι πρώτες στην ανεργία, είναι μέσα στο 60% της
μερικής απασχόλησης με εξευτελιστικούς
μισθούς, χιλιάδες ανασφάλιστες, απολυμένες λόγω εγκυμοσύνης. Χωρίς επιδόματα,
με αυξημένα τα όρια συνταξιοδότησης, ενώ οι μνημονιακές πολιτικές εντείνουν τις
ανισότητες και διακρίσεις, ενισχύοντας τις πατριαρχικές αντιλήψεις και τα
συντηρητικά στερεότυπα ενώ αυξάνουν τα περιστατικά βίας κατά των γυναικών.
Σήμερα 8 Μαρτίου
2014 ο αγώνας των γυναικών είναι πιο επίκαιρος από ποτέ.
Για τη χώρα μας η ημέρα
αυτή είναι ημέρα περίσκεψης και αγώνα.
Για το Δήμο μας , η Δραπετσωνίτισσα και η Κερατσινιώτισσα, με
τους αγώνες της καθημερινά, με την ευαισθησία και τη δύναμη του φύλου της ας γίνει σήμερα το σύμβολο στο όραμα μιας πιο
δίκαιης κοινωνίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.